The Fellowship of the Ring (2001)
zaterdag 28 december 2002 | 4 sterren
Ik heb The Fellowship inmiddels twee keer bekeken in de cinema (19 en 20 december, Decascoop Gent). Als rasechte Tolkien-fan ben ik toch een beetje teleurgesteld in dit eerste deel van de trilogie. Ik som mijn kleine (en grote) ergernissen even op...
- De muziek van Shore is erg passend (ik bezit zelfs de cd), maar is soms té melig en bovendien schreeuwerig luid (à la Titanic als trendzetter) zoals tijdens de Moria scenes! Laat toch ook eens de wind horen en het wuivende gras over die prachtige landschappen!
- Er wordt niet ingegaan op de personages en hun relaties met elkaar. Je voelt niet met ze mee en je vindt het ook niet zo erg als bv. Boromir sterft. Ik kende erg weinig emoties tijdens de film, en ik ben normaal genen moeilijken :-) Geen verdriet, en zeker geen ‘Braveheart-gevoel’ ( er zelf willen op los kloppen en het bloed dat ziedend door je aders pompt). Ik had dat Braveheart-gevoel helaas wel verwacht…
- Het tempo ligt veel te hoog en het tijdsschema klopt langs geen kanten. bv. in Rivendel brengen ze normaalgezien de herfst en het grootste deel van de winter door terwijl Elrond verkenners er op uit stuurt. In de film lijkt het alsof ze er maar twee dagen zijn! Idem Lotlorien (in de film is het een soort van tankstop terwijl ze er tenslotte ook heel lang verbleven). Idem bij de tochten: 40 dagen zwaar stappen lijkt in de film een middagje parkslenteren.
- De balrog mocht iets spectaculairder: hij liet zich verdorie gewoon vallen de sukkel, net zoals Gandalf! Het einde van de Balrog is niet in overeenstemming met zijn (erg spannende) gebrul en gestamp. Ik had Gandalfs staf willen zien breken op de brug en ze met veel gekraak de diepte in storten (zoals die trap). De special effects zijn voor de rest uitstekend, maar alles is al eens gezien in andere films hoor: zo spectaculair is die cave-troll nu ook weer niet!
- Gandalf verliest zijn staf op orthanc en vliegt dus ook weg met de Heer van de Arenden zonder staf! In Rivendel heeft hij gewoon een nieuwe… Flauw en slordig. Een staf is uniek, of koop je die gewoon in de Rivendel-shop?
- De korte preloog is spectaculair, maar veel te kort. Mensen die nog nooit van Gollem, Bilbo and Isildur gehoord hebben kunnen gewoon niet van de eerste keer het verhaal doorhebben.
- Aragorn verslaat op zijn dooie gemak zomaar eventjes vijf ringgeesten. Moet je daarvoor zo bang zijn voor die Nazgul? Gewoon een man of drie à la Aragorn en laat ze maar komen, die prutsers, zou ik zeggen. Hun machtsaura smelt als sneeuw voor de zon. Hun geschreeuw vind ik slecht, belachelijk zelfs: te hoog en te scherp.
- Boromirs hoorn gaan ze zeker geen 300 km ver gehoord hebben in Minas Tirith zoals in het boek staat. Zo’n fluitketel-geluidje! Poet poet. In het boek staat trouwens dat hij zowat zijn longen kapot blaast. Ze hadden beter uitgezoomd en het geluid over de Emym Muil laten horen ipv zo lokaal. Dat is duidelijk niet het geval in de film. Mensen die het boek niet kennen vragen zich toch ook af wat die hoorn daar opeens komt doen! Had hij die nu ook eens laten luiden in Rivendel bij het vertrek, maar nee …
- Aragorn’s zwaard Narsil: waarom staat hij daar niet mee te zwaaien ipv met anonieme zwaarden. In het boek vond ik het net zo cool dat zijn zwaard een naam had.
- Over de arend (Gwaihir) die Gandalf komt redden: mensen die het boek niet kennen denken dan toch ook van: ‘Ja, zo is het niet moeilijk: vraag gewoon aan dat beest dat hij Frodo even afzet aan de voet van de doemberg en klaar is Kees.’