Dogville (2003)

maandag 23 februari 2004 | 5 sterren

Lars von Trier is terug! Het debacle van Dancer in the Dark is duidelijk verteerd.

Dit experimentele stukje cinema (eigenlijk een verfilmd toneelstuk) voert je heel zachtjes naar een overwacht gruwelijk en verwoestende apotheose. De film deed me denken aan de toneelstukken van Ibsen, waar van een figuurlijk groen grasveld aan het begin van een stuk op het einde enkel een stinkende modderpoel overblijft.

Von Trier maakt in deze film uitsluitend gebruik van klassieke muziek, waaronder een steeds terugkerend gedeelte uit Stabat Mater van Vivaldi. Kijk, dat maakt voor mij zelfs de slechtste B-film al genietbaar. Daarenboven rijgt hij alles aaneen met een warme vertelstem, nog iets waar ik gek op ben. Hoed af voor mevrouw Kidman. Wat een actrice, zowel qua acteerprestaties als oogstrelende gelaatstrekken en lichaamsvormen die ze van onze Lieve Heer heeft meegekregen. Amen.

IMDB: Dogville (2003)