Tous les matins du monde (1991)

zaterdag 3 januari 2004 | 4 sterren

Parijs, de tweede helft van de zeventiende eeuw. De sombere violist Monsieur de Sainte Colombe is een grootmeester van de viola da gamba. Na de dood van zijn vrouw leeft hij enkel nog voor zijn muziek. Ondanks het feit dat hij zich afsluit van de wereld, is zijn muziek bekend en zijn naam valt zelfs op het hof van Louis XIV. Maar de Sainte Colombe weigert om daar op te treden: “Uw paleis is kleiner dan een hut!” Op een dag ontmoet hij Marin Marais, een jongeman die vioolles wil krijgen. Die ontpopt zich tot een bijzonder begaafde, maar ook ambitieuze muzikant. De confrontatie tussen de twee tegenpolen is bijzonder heftig…

Ik weet niet of ik deze film nu zo prachtig vind omwille van de goddelijke muziek, de onwaarschijnlijk stijlvolle decors en landschappen, de beeldschone dochters van Colombe, of het meesterlijke acteerwerk. Wellicht is het de combinatie van deze elementen die me heeft geraakt. De regisseur heeft het aangedurfd om tijd uit te trekken voor lange stukken muziek van onder andere Bach, De Sainte Colombe en Marin Marais (vertolkt door Gérard Depardieu en zoon). De muziek is hoofdrolspeler nummer één van het verhaal, waarvoor de levende viola da gamba-legende Jordi Savall graag zijn talent wou inzetten.

Samen met de muziek stralen de beelden harmonie en rust uit. De bosrijke omgeving van het huis van de sombere violist ademt als een pas ontloken lenteochtend. Het groen, de vijvertjes, de verdoken paadjes, het lichtjes vervallen landhuis mat houten kamers. Dat alles overgoten met enkele ijle cellotonen…

Ik kende de muziek van Colombe en Marais, maar ik wist niet dat de laatste een leerling van hem was geweest. Zo leer je nog iets bij met zo’n biografie. Bovendien kan het de luisterervaring alleen maar verrijken.

IMDB: Tous les matins du monde (1991)