Harrison's Flowers (2000)
woensdag 31 december 2003 | 4 sterren
Harrison Lloyd, topfotograaf bij ‘Newsweek’ wordt naar Joegoslavië gestuurd om foto’s te maken van een conflict dat door de media als ‘een schermutseling tussen Kroaten en Serviërs’ wordt omschreven. Hij blijft langer weg dan verwacht en Newsweek raakt zijn spoor kwijt. Enkele dagen later kondigt ‘The Associated Press’ zijn dood aan.
De vrouw van de fotograaf — vertolkt door de immer schone en al even flets acterende Andie MacDowell — ‘voelt’ dat haar man nog in leven is. Ze neemt een vlucht richting wat op dat ogenblik (november 1991) reeds ex-Joegoslavië genoemd wordt, op zoek naar haar man.
Zet je schrap, want in dit deel van de film wordt je letterlijk op het randje van je stoel gebombardeerd. Gruwel druipt van het scherm: kinderverkrachtingen, zinloze executies, klasjes met granaten bestookt… vreselijk. Samen met nog twee westerlingen dringt de vrouw door tot in het hart van het conflict: de stad Vukovar, waar alle grenzen van de menselijke moraal zijn verdwenen. “Er zijn twee soorten mensen”, hoor je in de film, “Zij die oorlog in het echt hebben meegemaakt en de anderen. It’s not the same animal”.
Harrison’s Flowers is een spannend oorlogsdrama mét happy end. Wellicht schakel je deze film beter niet in als educatief materiaal, want elke zin voor nuance is zoek bij de benadering van goed en kwaad (een Serviër is de directe vertegenwoordiger van de duivel himself op aarde). Een minpuntje, al doet dat geen afbreuk aan de film op zich.
Je wordt wel even stil van deze dosis geweld. Je weet dat die dingen ooit ergens écht gebeurd zijn (en gebeuren!). We hebben allemaal een schild rondom ons opgetrokken waardoor we de werkelijke implicaties van wat er gebeurt in de wereld niet laten doordringen. Maar goed ook, want anders word je gek of pleeg je zelfmoord uit plaatsvervangende schaamte voor de gehele mensheid. Mensen zijn slecht, door-en-door…
Gelukkig nieuwjaar trouwens!