The Matrix Revolutions (2003)
woensdag 5 november 2003 | 3 sterren
Ik vond het laatste deel van de Matrix trilogie even goed als het twee deel, dwz bijlange niet zo vet als het eerste. Hoewel de special effects alweer als fenomenaal onthaald werden in de pers, misten ze in de laatste twee delen toch iets: inhoud. Ik had het gevoel op een uitgeperste citroen te staan staren, een bijna lege doos of zelfs een flauwe bijbelfilm.
Het is een beetje zoals blote prentjes op het net: allemaal heel mooi en opwindend, maar als je er één gezien hebt, heb je ze allemaal gezien (en toch blijf je kijken). Tot op de dag dat er een van die schaars geklede dames in levende lijve voor je staat natuurlijk. Precies dat gevoel had ik wel bij de eerste film: ik was overdonderd door het idee van de Matrix. Achteraf zwakte dat gevoel razendsnel af.
Volgens mij hadden de twee getalenteerde Wachowski broertjes nood aan een goede verteller. Zo zijn de twee laatste films doorspekt met oersaaie of belachelijke passages zoals de ‘La Rocca scene’ uit de tweede film waar Zion in een B-discotheek veranderd, of de eindeloze gesprekken uit het eerste uur van de derde film. Ik hoop dat ze die verteller vinden voor ze aan hun toekomstige filmplannen denken (als ze dat al doen).