Le Fils (2002)

zondag 21 september 2003 | 2 sterren

Na Rosetta, schotelen de gebroeders Dardenne ons opnieuw een beenharde en droog-rauwe film voor. Geen muziek, geen sexy people, geen franjes. ‘Le Fils’ vergt inspanning van de kijker (wat op zich al bewonderenswaardig is voor een film): de minimalistische aanpak verplicht je het raden naar wat er in de hoofden van de twee hoofdrolspelers omgaat. Hun gevoelswereld komt daarenboven, door de absoluut eerlijke manier van in beeld brengen, heel sterk over. Een gewaagd stukje cinema.

Ik ben blij dat er voor één keer niet gekozen is voor een sociaal thema. Van meeste andere Waalse ‘ik-ben-een-werkloze-junk-en-sla-mijn-moeder’ films loop ik minstens 48 uur depressief.

IMDB: Fils, Le (2002)
KUT: Recensie