Macbeth moet shoppen

maandag 1 november 2004 | Persoonlijk

Eén vrouw, één moeder en één schoonmoeder: dat was nodig om mij te dwingen binnenkort een van mijn kostbare zaterdagnamiddagen op te offeren om nieuwe kleren te kopen. Je kan je moeilijk voorstellen wat voor een grondige hekel ik daar aan heb. De pashokjes met te kleine gordijnen, schoenen uit en aan, het gesleur met kapstokken en armen vol textiel, de spiegels waarin ik er steeds uitzie als een halve gare terwijl grinnikende vrouwen voortdurend aan mijn mouwen en schouders plukken en over mij spreken in de derde persoon, alsof het een paspop betrof... Heb ik al iets gezegd over de afrekening? Die betaal ik wel zelf. De mentale voorbereiding is alvast begonnen met een crash course Yoga voor dummies.

Reacties

erik vandaele op 2 november 2004

Mijn diepste medeleven. Moge het u een magere troost zijn : het wordt allemaal nog veel erger.

erik vandaele op 2 november 2004

... terwijl grinnikende vrouwen aan mijn mouwen en schouders plukken en over mij spreken in de derde persoon alsof het een paspop betrof...

e bene ditto

De eerste (niet de laatste) tekenen van domesticatie van de man: zo hebben “ze” van de wolf een hond gemaakt.