Averechts
donderdag 22 april 2004 | Actualiteit
Het is me wat met dat arrest van het Vlaams Blok! De commentatoren struikelen elkaar over de voeten in de kranten en op de radio is het alsof ze al twee dagen hetzelfde bandje afspelen.
Met de natte vinger zou een mens bijna durven vermoeden dat dit manoeuvre van het Centrum voor Racismebestrijding alles weg heeft van een politiek proces. De snelheid waarmee de 'democratische partijen' de laatste jaren het juridische pad hebben geëffend om dit proces mogelijk te maken, is op zijn minst gezegd verdacht. Om nog maar te zwijgen van de buitengewoon interessante timing waarmee het gerechtelijk apparaat dit dossier aanpakt. Het bezorgt me toch een beetje een wrang gevoel. En ik ben blijkbaar niet de enige:
“Ik vind het nu bijna een morele plicht om op het Vlaams Blok te stemmen. Het is niet voor niets dat de Vlaamse partijvoorzitters in hun schulp zijn gekropen. Als ze een beetje eerlijk zijn, beseffen ze dat deze gerechtelijke uitspraak een brug te ver is. België is nu samen met Spanje het meest repressieve land van de Europese Unie.”
— (nu-reeds-ex?)-N-VA'er Matthias Storme in De Morgen
Het Vlaamse Blok is staatsvijand nummer één. De grootste nachtmerrie van het (machtige) Belgische establishment en de Waalse socialisten. En dat heeft allemaal niets te maken met het vreemdelingenstandpunt van het Blok of het recht op de vrije meningsuiting, maar alles met het feit dat vandaag bijna 20% van de Vlamingen stemt op een partij die 'hun' België wil doen barsten. Wat twintig jaar geleden niet meer was dan een — in hun ogen — folklorisch-nationalistisch zooitje ongeregeld, is vandaag een flink blok aan het been. Welnu, beste Elio en konsoorten, het is al lang te laat! Dit arrest, en de eventuele gevolgen ervan zal het Blok geen enkele stem kosten, integendeel. Ik durf er geld op zetten dat er in juni opnieuw een aantal procenten bijkomen.
Vlaams-nationalistische paranoia? Misschien. Het verleden leert echter dat we in dit land van niet veel meer moeten verschieten.

David op 25 april 2004
En die Storme is niet de minste...