Dweilen met de kraan open
donderdag 24 juni 2004 | Kommer
Ten ouderlijke huize, deze avond…
Moeder: En, zal ik weer kunnen werken vanavond?
Ik: Ik vrees ervoor.
Moeder: Hoe bedoel je?
Ik: Het is naar de kloten, moeder.
Moeder: Hoe bedoel je?
Ik: Een format C: geval.
Moeder: Wat! Formatteren? Dan is alles weg! En mijn digitale foto’s, de boekhouding, oh nee… en ik was net bezig aan…
Ik: Kalm, kalm. Ik wist dat dit op een dag nog eens zou gebeuren. Daarom maak ik altijd een tweede partitie voor je documenten. Dan kan ik partitie C: formatteren zonder problemen, remember?
Moeder: Ah, wat een geluk. Juist. En wanneer kan ik dan voortwerken op de computer?
Ik: Wel, ik neem je portable mee naar huis en dit weekend installeer ik alles opnieuw: Windows, Office, het boekhoudingspakket, je instellingen… Ben ik toch een uurtje of drie zoet mee.
Moeder: ‘t Is nie waar eh! Maar hoe komt dat toch? Wat heb ik dan verkeerd gedaan?
Ik: Wel, niets, dat is het juist. Je hoeft jezelf niets te verwijten, hoor.
Moeder: Maar ik moet toch iets verkeerd gedaan hebben. Dat ding gaat toch niet zomaar kapot, zonder reden.
Ik: Jawel, dat gebeurt nu eenmaal met Windows computers. Ik heb het zelf ook voorgehad, vorig jaar nog maar. Gewoon de PC aanzetten, internet kabeltje aansluiten, wat rondsurfen met Internet Explorer en BAM! Kaputt!
Moeder: Maar je zei toen toch dat dat kwam omdat je geen fire-dinges had staan of zoiets?
Ik: Klopt, het was eigenlijk wel een beetje mijn schuld. Ik had inderdaad geen firewall geïnstalleerd.
Moeder: Maar toen heb je die dan toch onmiddellijk op al onze computers gezet, thuis en in het bedrijf. Dan kon er niets meer fout gaan, zei je?
Ik: Een firewall, een router, een virusscanner, automatisch updates afhalen, … heb ik allemaal gedaan. Een quasi half-time job, als je de wekelijkse updates en checkups erbij rekent.
Moeder: Ik snap het niet…
Ik: Het is Malware die het hem gedaan heeft deze keer.
Moeder: Mal-watte?
Ik: Malware, Adware, Spyware… allemaal namen voor rommel die zich afschuwelijk diep nestelt in je besturingssysteem als je er even niet met je hoofd bij bent, of die ongezien meekomt op de rug van andere kleine programmaatjes.
Moeder: En sex sites zeker? Ik doet dat niet hoor!
Ik: Euh… (verbijstering). Onder andere, moeder, maar ze komen van overal hoor. Ongeveer elke Windows-gebruiker, die niet tot het rijk der nerds behoort, heeft gemiddeld 50 van die dingen staan op zijn systeem. Na een jaartje of zo draait zijn computer dan maar een kwart zo snel als toen hij nog nieuw was, of gaat ie gewoon kapot, zoals bij jou nu. Op dat moment koopt hij ofwel een nieuwe computer, ofwel, als hij er toch iets van af weet (of zijn buurman, zoon, nonkel), doet hij ‘een format’.
Moeder: Amai! Dus je kan daar niets aan doen, aan die Maldinges?
Ik: Jawel, er zijn scannertjes te krijgen om je computer te checken op Malware. Dat doe ik dan ook elke week, bij al onze computers.
Moeder: En?
Ik: Jij had pech. AdAware, het scannertje dat ik altijd gebruik, heeft een klein foutje gemaakt, waardoor je hele registe… Het leek eerst nog alsof ik het kon fixen… enfin, ‘t is naar de kloten. Format. Schluss.
Moeder: Heb jij dat thuis ook, die Malware?
Ik: Nee, ik heb een Mac. Je hebt me nog gesponsord om hem te kopen toen ik begin dit jaar mijn PC heb buitengezwierd omdat ik het kotsbeu was, remember?
Moeder: En is dat nu anders?
Ik: Ja, helemaal. Als jouw portable de geest geeft, koop ik je er ook een. En ook voor papa en voor zus.
Moeder: En moet je die dan ook zo updaten en scannen en zo?
Ik: Nee, je hebt zelfs geen virusscanner nodig. Er bestaat geen enkel virus op Mac, en ook niet het kleinste stukje Malware. Die dingen kunnen er zich gewoonweg niet in verstoppen. Onmogelijk. Als ik jou een Mac koop, draait die na vijf jaar nog even vlot als in het begin, en je mag van mij zo veel surfen en programma’s installeren als je maar wil. Er kan niets gebeuren.
Moeder: Ah ja? En waarom heb je me dan niet meteen een Mac gekocht twee jaar geleden?
Ik: Ik geloofde toen nog in Windows en vond Macs marginaal.
Moeder: Nu niet meer dan?
Ik: Euh, nee. Dat is wel duidelijk, dacht ik. Ik wou dat meer mensen een Mac kochten, dan konden we met z’n allen wat vaker de computer gebruiken in plaats van in constante staat van oorlog te verkeren met de gebreken van een krakkemikkig besturingssysteem. Het is dweilen met de kraan open.
Moeder: Allez, ‘t is goed. Ga nu maar naar huis, naar je Mac, eh?
Ik: Ja, zal ik. Ik neem de portable mee dan. Goed. Saluuu!
Moeder: Saluuu!

Thorn op 25 juni 2004
Heerlijk naïef als je’t mij vraagt… Als meer mensen een Mac kochten dan stikt het daar binnen de kortste keren van de virussen en bedriegerij. Voor Windows is dit gewoon een logische schaduwzijde van het succes.