Belgian Chocolates
dinsdag 11 februari 2003 | Actualiteit
Verhofstadt neemt deze week het vliegtuig om Amerikaanse investeerders warm te maken voor ons kleine belastingsarme landje. Van timing gesproken! Als je’t mij vraagt kan hij beter thuisblijven. Als het er op aan komt, maakt het een roedel managers natuurlijk niet uit met wie ze handel drijven, zolang de centen maar rollen. Ik vrees alleen dat het patriottisme van de doorsnee yankee dat winstbejag overstijgt. Op het nieuws zag ik zonet een verslagje van een Belgisch koppel dat in hart New York een genuine Belgisch frietkraam uitbaatte. Veel volk was er niet te zien. En als een Amerikaan zijn portie patat laat staan voor een of ander politiek opstootje, dan wil dat al wat zeggen (of denk ik nu weer in stereotypes :-)
Wat er ook van zij: de nationale en internationale pers had vandaag een vette kluif aan onze Michel. Zowel Frankrijk en Duitsland kregen de wind van voren, maar met België werd gewoonweg de vloer geveegd. Luc Van Braekel heeft een bloemlezing samengesteld uit de Angelsaksische media met veel leuke adjectieven als loathsome, ingrateful, worthless en pipsqueak.
Ikzelf stelde me deze morgen vooral vragen bij ons binnenlands persoverzicht. Zo goed als alle Vlaamse kranten (behalve de FET) verklaren Michel — voor de zoveelste keer — voor een losgeslagen waanzinnige, terwijl de voltallige Waalse pers als één man achter hem staat. Hoe komt dat? Zijn de francofone medeburgers nu eenmaal vredelievender van aard dan hun woeste noordelijke tegenhangers? Wellicht niet. Ik denk dat het uitgerekend de Amerikaanse generaal Alexander Haig is die de spijker op de kop slaat: Belgium has always had a tough time because of the configuration of the country and its political make-up. Jammer dat hij er geen misconfiguration van heeft gemaakt. Was ik Powell, dan bestelde ik mijn volledige arsenaal bij FN Herstal. Dan zou het vlug gedaan zijn met het Belgische protest (aw, onder de gordel :-)
Gelukkig zit Oostenrijk er deze keer voor niets tussen, Michel, want ik vertrek vrijdag op skivakantie.
Thomas Dambre op 12 februari 2003
Wow, net even de site van FN Herstal gezien! Rambo bestaat echt!
Ik kan je in grote lijnen gelijk geven, want dat Frankrijk en Duitsland iets te verliezen hebben is duidelijk maar wij willen een beetje teveel met de reuzen meedoen.
Ik had België liever gezien als diplomatieke kracht en niet zozeer als struikelblok. Want Michel heeft hier een groot risico genomen welke wel eens economische gevolgen zou kunnen hebben. In eerste instantie niet te zien door de gewone man in de straat maar op termijn zou het ons wel eens pijn kunnen doen, we zijn nu eenmaal een land dat leeft op export en import.
Dat Amerika zijn zin zal doorzetten weet iedereen, zelfs een Michel en waar zullen wij dan staan… inderdaad in het hoekje dat te luid riep!
De gewone amerikaan zal na verloop van tijd zijn bakje vettigheid niet kunnen weigeren, maar grote multinationals zouden wel eens moeilijk kunnen doen al dan niet onder druk.
Onze premier… tja, die gaat zeker de kolen uit het vuur halen. Zijn timing lijkt inderdaad zeer fout… maar als premier en als VLD ‘er is het in het zicht van de verkiezingen nog niet zo’n slechte zet.
De grote Belgische bedrijven die leven van export naar Amerika zullen die zet maar al te graag toejuichen of ze dan ook kiezen voor verhofstadt. Als het ware politieke hersenspinsels op de blog (vreselijke naam) van frederik vandaele en op dit uur! Ik zie dat als mijn late ontspanning, alle offertes zijn de deur uit, lange enveloppen zijn betaald (geen excuus meer met je home bank), en als afsluiter eventjes de nieuwsbrief (veel mooier) van Gaai lezen.