Eerste lentekriebels
zaterdag 22 februari 2003 | Natuur
De groene motor komt langzaam op toeren, al gebeurt het heel subtiel: lisdodde gaat pluimen, de sneeuwklokjes en de erica’s staan in bloei… In de tuin zag ik dit weekend een bende van meer dan 50 sijsjes op de hoge lorken aan de overkant van de straat. In een wijde bocht deden ze onophoudelijk alle sparren en dennen in de buurt aan, inclusief onze zilversparren. Mannetje en vrouwtje sperwer zag ik zoals elk jaar weer samen kringetjes zweven boven de populieren aan het speelplein. Wanneer ga ik nu ooit te weten komen waar die beesten hun nest hebben! Daar moet ik eens werk van maken deze lente.
Deze middag met Gerard en Norbert De Smet naar de Bourgoyen om toch de laatste smienten en consorten nog eens goed in het vizier te houden. De lage zon maakte van het water op de weiden een vlammende spiegel, zodat het bijna onmogelijk was iets in zuidelijke richting waar te nemen. Gelukkig zaten wat vogels aan de ingang van het domein, waar ze zich erg gewillig lieten vereeuwigen. In deze richting zorgde de zon voor optimale lichtomstandigheden. Gerard vertelde dat hij nog nooit zulke tamme smienten had gezien. De massa’s zondagstoeristen (incl. brood) zullen daar wel voor iets tussenzitten.
Op de weiden zaten verder veel wintertalingen, slobeenden, wilde eenden, kemphanen, Canadese ganzen en pijlstaarten. Af en toe kon je een vroege grutto horen roepen; geen kunnen spotten jammergenoeg. In een knotwild achter de schuilhut zat een ransuil te genieten van de vroege lentezon.
