RSI revisited

dinsdag 4 februari 2003 | Kultuur

Wie denkt dat RSI iets van van dit computertijdperk is, vergist zich lelijk. Middeleeuwse monniken die perkamenten boeken schreven, hadden er ook al last van. Het vasthouden van hun letterlijk verderlichte pen stelde fysiek even weinig voor als het indrukken van een moderne muisknop, maar elke dag 6 uur lang… Vandaar ook een middeleeuws rijmpje waarin wordt meegedeeld dat een buitenstaander niet weet hoe zwaar schrijven is: Tres digiti scribunt totum corpusque laborat (drie vingers schrijven, maar heel het hele lichaam zwoegt). Behoor je niet tot de tienvingerigen, dan moet je de ‘tres’ vandaag natuurlijk vervangen door ‘duo’, maar de pijn, die blijft eender. Lijfelijker is misschien deze leukerd: Testiculis careat, qui scriptori maledicat (moge hij zijn kloten kwijtraken die de kopiist verwenst!) Het zijn maar een paar pareltjes die ik vanavond ontdekt heb in de colums van Willem Kuiper .

Reacties

Pieter Schepens op 5 februari 2003

“Epistula non erubescit” heb ik ook altijd een mooie gevonden: “een brief bloost niet”…

Pieter Schepens op 5 februari 2003

Op de een of andere manier durf ik bij deze wel eens aan jou denken: “Nullum magnum ingenium sine mixtura dementiae fuit” (Er is geen enkel groot talent geweest zonder een element van waanzin – Seneca)

Fre op 5 februari 2003

Explicit hic totum. Da mihi potum!