Vlaamse dichters: Maurice Gilliams

zondag 23 januari 2011

Tweespraak in de herfst

Omhooggerezen uit de grond der tranen
zien wij dit land, gelijk ons eigen peinzen.
—’In bruine hoeven midden blauwe weiden
slapen de mensen met hun vee vergaderd.’

Wij schrijden door de nacht, gehuld in nevels,
om met de maan onzichtbaar te vergrijzen.
—’Het water rilt van ver-gehoorde treinen,
het gras geurt killer van vertreden netels.’

Wij worden oud en zo gaat alles zwijgen
wat niet onthoudbaar blijft met kinderogen.
—’De kam der hanen hangt gelijk de rozen,
de hoven gaan niet altijd geuren blijven.’

—Maurice Gilliams (1900-1982)

Een reportage uit de vroege jaren zestig uit het BRT archief waarin Gilliams bovenstaand gedicht gedeeltelijk voordraagt.